زانوی غم/وحید قاسمی

مرثیه سربه زانوی ماتم گذاشته
دستی زغیب، قافیه را «غم»گذاشته

شعر کامل در ادامه مطلب

مرثیه سربه زانوی ماتم گذاشته
دستی زغیب، قافیه را «غم» گذاشته

شعرم به سمت کرببلا رفت وحُر شدم
دیدم خدا دوباره مَحَلمگذاشته

از ماجرای گریه آدم مشخص است
راهی برای توبه ما همگذاشته

عشق حسین موهبتی کبریایی است
ماندم چه منتی سرعالمگذاشته !

صدها هزارسجده به جا آورم کم است
پروردگار فیض دمادمگذاشته

وقتی حسین آینه رحمت خداست
دیگر چرا عذاب جهنمگذاشته!؟

روضه بخوان، که دست به نقدیم روضهخوان!
درجیب گریه خرج محرمگذاشته

باید به فکر زخم گلوی حسین بود
در اشک چشم، فاطمه مرهمگذاشته

نشنیدهام به جان خودم از کسی هنوز
آقا برای نوکر خود کمگذاشته!

وحید قاسمی