تحویل سال سوختگان از محرّم است

زلفتزپیچ و تاب فزونش طناب شد

یک حلقهده که قلب گلوی من آب شد

یک قطرهاشک بهر تو بحر طویل گشت

یک ذرهاز فضیلت تو صد کتاب شد

از آتشتو شکوه به افلاک ریختم

یک قطرهاز شکایت من آفتاب شد

شمعم بهپیچ کوچه شبیخون ز باد خورد

یا ربحسین را برسان، شب خراب شد

یحیی شدنچه داشت که عیسی شدن نداشت؟

طشت آمدو فلک دلش از غصّه آب شد

«دستمنمیرسد که دل از سینه بر کنم»

زیرابلندی دل ما زآن جناب شد

جولانچشم مست تو تیغ از سپر گرفت

جمعیهلاک گشته و جمعی جواب شد

تحویلسال سوختگان از محرّم است

یعنیحسین عید خدا انتخاب شد

عاشق چومرد گریه زچشمش نمیرود

اشکمبرای مجلس ختمم گلاب شد

وقتی خدابه حشر بگوید چه داشتی

سر برکند حسین و بگوید حساب شد

محمدسهرابی

این پست در تلگرام:

https://www.instagram.com/p/B-M39fyp3Ha/

روایت ۱: امامصادق (ع) فرمودند: «مَنْ ذُکِرَ الْحُسَیْنُ علیهالسلام عِنْدَهُ، فَخَرَجَ مِنْعَیْنِهِ [عَیْنَیْهِ ] مِنَ الدُّمُوعِ مِقْدَارُ جَنَاحِ ذُبَابٍ کَانَثَوَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ یَرْضَ لَهُ بِدُونِ الْجَنَّهِ؛کسى که یادى از حضرت حسین بن على (ع) نزدش بشود و از چشمش به مقدار بال مگسی اشکخارج شود، اجر او بر خدا است و حقتعالی به کمتر از بهشت براى او راضى نیست»

توضیحات: در این روایت به صراحت بیان شده که اگر مقدار اشکِ انسانبرای امام حسین (ع) آنقدر کم باشد که حتی به اندازه بال مگسی باشد، آنقدر نزدخدای متعال ارزشمند است که پاداش آن چیزی کمتر از بهشت نمیتواند باشد.

روایت ۲: امامصادق (ع) فرمودند: «مَنْ ذُکِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَیْنَاهُ وَ لَوْ مِثْلَجَنَاحِ بَعُوضَهٍ [الذُّبَابِ ] غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَوْ کَانَتْ مِثْلَزَبَدِ الْبَحْرِ؛ کسى که نام ما اهلبیت (ع) نزد او برده شود و از چشمانش اشکبیاید، اگرچه بهقدر بال پشه (مگس) باشد، گناهانش آمرزیده شود، حتی اگر آن گناهانبه اندازه کف روى دریاها باشد.»

توضیحات: در این روایت نیز تصریح شده که اگر کسی برای ائمه اطهار(ع) به مقدار بسیار اندکی حتی در حدّ بال مگس یا پشه، اشک بریزد، خداوند گناهان آنبنده را حتی اگر آنقدر زیاد بوده که به وسعت کف روی کل دریاها باشد، میآمرزد.

روایت ۳: امام علی بن الحسین (ع) فرمودند:«مَنْ قَطَرَتْ عَیْنَاهُ فِینَا قَطْرَهً وَ دَمَعَتْ عَیْنَاهُ فِینَا دَمْعَهًبَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِی الْجَنَّهِ غُرَفاً یَسْکُنُهَا أَحْقَاباً وَأَحْقَاباً؛ کسى که از دو چشمش قطره اى اشک در راه ما بیاید، خداوند متعال در بهشتخانهای به او عطا فرماید که روزگارها در آن ساکن گردد.»

توضیحات: مقدار اشک، در این روایت نیز با لفظ «قَطْرَهً» بیانشده که مقدار اندکِ یک قطره اشکِ انسانِ محب اهلبیت (ع) و دلسوخته مصائب ایشان،این فرد را مستحق پاداشی عظیم که زندگی در خانه بهشتی است، میکند.

روایت ۴: محمد بنأبی عماره الکوفی میگوید: از امام جعفر صادق (ع) شنیدم که میفرمودند: «من دمعتعینه فینا دمعهً لدم سفک لنا أو حق لنا نقصناه أو عرض انتهک لنا أو لأحد من شیعتنابوأه الله تعالى بها فی الجنه حقبا؛ کسى که براى خونى که از ما ریخته شده، یا حقىکه از ما پامال شده، یا آبروئى که از ما از بین رفته، یا براى یکى از شیعیان ماچشمش یک قطره اشک بریزد خداى رئوف او را سال هاى متمادى در بهشت جاى خواهد داد.»

توضیحات: در روایت چهارم نیز کلمه «دمعهً» نشان میدهد که مقداراندکِ «یک قطره اشک» برای اهلبیت (ع)، میتواند انسان را سزاوار بهرهمندی ازنعمت زندگی در بهشت کند.